• Parafia Obsza

Namaszczenie chorych

W naszej parafii udzielamy sakramentu namaszczenia chorych osobom wyrażającym pragnienie przyjęcia tego sakramentu.

Sakrament ten jest udzielany również na prośbę najbliższych, gdy osoba chora osobiście nie jest w stanie wyrazić takiej prośby; dla przykładu jeżeli osoba utraci świadomość lub jest nieprzytomna.

 

W Katechizmie Kościoła Katolickiego, w numerze 1514, czytamy, że namaszczenie „nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym niebezpieczeństwie utraty życia. Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości”.  Wolno więc tego sakramentu udzielać w każdym czasie. Nie należy jednak odkładać jego przyjęcia na czas, np. agonii, bo rzeczywiście wówczas może kojarzyć się wiernym, że ksiądz przychodzący do chorego jest zwiastunem śmierci. Od kilku lat proponuje się przyjęcie sakramentu namaszczenia osobom starszym i chorym w dniu 11 lutego, kiedy to obchodzi się w Kościele katolickim Światowy Dzień Chorego wprowadzony przez papieża Jana Pawła II. Ten sakrament jest czytelnym znakiem. Oliwa od tysięcy lat była stosowana przy leczeniu chorych i stanowi podstawowy składnik wielu maści, które stosujemy we współczesnej medycynie. Oliwę konsekruje biskup w Katedrze w Wielki Czwartek i rozprowadzona jest ona po wszystkich kościołach, aby kapłan przy jej pomocy mógł ubogacać ludzi cierpiących sakramentem chorych.

 

Skutki sakramentu namaszczenia chorych.

- Pierwszym, i to często widocznym, jest poprawa zdrowia chorego. Można podać dziesiątki przykładów, gdy ludzie dziękują po udzieleniu sakramentu namaszczenia chorych za to, że wrócili do zdrowia.

- Drugim skutkiem, tym razem w dziedzinie ducha, jest oczyszczenie z grzechów. Gdyby człowiek popełnił grzechy ciężkie, a nie mógł się spowiadać, czyli nie mógł skorzystać z sakramentu pokuty, to wtedy ten sakrament gładzi grzechy. Może więc być udzielony zarówno człowiekowi w stanie łaski uświęcającej, jak i grzesznikowi w stanie grzechu ciężkiego.

- Głównym jednak celem tego sakramentu jest pomoc potrzebna do wykorzystania czasu cierpienia i zachowania godnej postawy. Cierpienie bowiem jest wielką próbą. A w chrześcijańskiej religii cierpienie jest przede wszystkim próbą wiary w prawdę, że Bóg jest Miłością, dlatego że w naszym życiu nie rozumiemy sytuacji, jak wszechmocny Bóg, mogąc usunąć cierpienie, pochyla się nade mną i zgadza się na moje cierpienie. I tu jest potrzebna łaska odkrycia sensu cierpienia.

 

Kilka uwag praktycznych:

- Nie wolno udzielić tego sakramentu w dwóch przypadkach, w pierwszym wypadku gdy chory już zmarł. W drugim wypadku, gdy chory nie okazuje żalu za grzechy lub odmawia przyjęcia sakramentu, nie wolno kapłanowi udzielać namaszczenia.

- Sakrament Chorych jest przeznaczony dla poważnie chorych (tzn. z zagrożeniem życia), dla mających poddać się trudnej operacji, a także dla osób w podeszłym wieku. Jeżeli opiekujemy się takimi osobami, powinniśmy je nakłonić, aby nie czekały na ostatnią chwilę z wezwaniem księdza.

- Dzieci, które zrozumieją znaczenie tego sakramentu, również mogą go przyjąć. Sakrament Chorych może być udzielany w kościele, ale zazwyczaj jest sprawowany w domach i w szpitalach.

- Chory, jeżeli jest przytomny, najpierw spowiada się, następnie przyjmuje namaszczenie, a na końcu Komunię św.

- Przed przyjściem kapłana należy przygotować: stół nakryty białym obrusem, krzyż, świecę, wodę święconą, kropidło, nieco waty (którą później należy spalić) oraz wodę do popicia Hostii.

- Opiekując się chorymi, wspaniale naśladujemy Jezusa Chrystusa. Aby jednak nasza opieka była prawdziwie chrześcijańska, musimy z głęboką wiarą stosować w niej również środki nadprzyrodzone. Dlatego trzeba, abyśmy umieli przygotować chorego na przyjęcie sakramentów św. i sami wiedzieli, jak uczestniczyć w ich udzielaniu.

 

I na koniec…

Zdarza się, że czasami proszą o ten sakrament wierni innych wyznań chrześcijańskich. Otóż wierni Kościołów wschodnich nie będących w jedności z Kościołem katolickim (prawosławni) mogą otrzymać sakrament namaszczenia chorych od kapłana katolickiego, jeżeli sami o to proszą i są należycie usposobieni oraz dysponowani. Innym chrześcijanom odłączonym szafarz katolicki może udzielić tego sakramentu wtedy, gdy nie mogą oni zwrócić się do własnego szafarza, sami o namaszczenie poproszą, wyrażając co do tego sakramentu wiarę katolicką.

Licznik odwiedzin

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj77
mod_vvisit_counterW tym tygodniu186
mod_vvisit_counterW zeszłym tygodniu673
mod_vvisit_counterW tym miesiącu1022
mod_vvisit_counterW zeszłym miesiącu2850
Gości online: 7  
Twoje IP: 54.160.245.121
stat4u